Γενικά
~ Βλέπεις το δένδρο και χάνεις το δάσος.
~ Το ψηλό δένδρο το χτυπούν οι κεραυνοί.
~ Γενάρη μήνα κλάδευε, φεγγάρι μην κοιτάζεις.
~ Ψηλά την χτίζεις την φωλιά και θα σου γείρει ο κλώνος και θα σου φύγει το πουλί και θα σου μείνει ο πόνος.
~ Λέγει το δένδρον στον ιδιοκτήτην του: "Μεθ θωρής ούλομ πάνω, μα στραώθου τζαι νάκκον κάτω".
~ Νερόν τρεχάτον, πουντζίν γεμάτον, νερόν λατσιστόν, πουντζίν ξιλειφτόν.
~ Κόπριμ πολλύν τζαι νερόν, κάμνουν τομ μάστρον τους πελλόν.
~ Πελλόδ δενδρόν, πελλόμ μάστρον θέλει.
~ Πόχει δένδρον τζαι μελίσσιν, ας τζοιμάται, ως να φωτίσει.
~ Τον Μαν μήτε δενδρόν να φυτέψης, μήτε παιδίν να παντρέψης.
~ Ως που έχει το βυζίν της μάνας μηαλινίσκει το μωρόν, άμα λείψη, πεχανίσκει. Έτσι τζαι το δενδρόν, άμα εν έχει νερόν.

Δρυς
~ Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται.

Ελιά
~ Άκουσεν η ελιά του μιστριού τζ' ελούθην του κλαμάτου.
~ Άκουσεν η ελιά τ' αλέτρου τζ' ενόμισεν εν αύλακας.
~ Η ελιά θέλει πελλόν κλαδευτήν τζαι νούσιμον τρυητήν.
~ Βάλε ελιά για τα παιδιά σου και μηλιά για την κοιλιά σου.
~ Βάλε συτζιάν για λλόου σου τζ' ελιές για τα παιδκιά σου, τζαι τερατσιάν τζαι φοινιτζιάν, για τα δισέγγονά σου.
~ Η ελιά εν τζυρά τζ' όποτε θέλει κάμνει.
~ Η ελιά παρά να αμμίζεται κάλλιον να ποζάφφεται.
~ Που το χώμαμ μου πκιάσε (λέγει η ελιά), τζαι ξένοχ χώμαν εθ θέλω.
~ Λέγει η ελιά στον ιδιοκτήτην της: "Τσαππίζεις με, θυμάσαι με, κοπρίζεις με, ταΐζεις με, ποτίζεις με, δροσίζουμαι, κλαδεύκεις με, αγκαστρώννεις με".
~ Δώσ' μου στηρ ρίζαν, να σου δώσω στο κλωνίν.
~ Βλέπει την σαν την ελιάν στο σκουτέλλιν.
~ Η ελιά έχει και σοδιά και αναποδιά.
~ Τζει που ππέφτει σίφφουνας, ππέφτει ευλοΐα.
~ Σύρε τζει να μεμ μου ντζίζης τζ' ό,τι εν να κάμης εσού κάμνω το μανιχιή μου.
~ Σκότωσ' την αρμήμ μου τζαι τον τόπον της πκιάννω τον εγιώ.
~ Τράβηξε της ελιάς τα βάσανα.
~ Αμ μπουμπουρίση ο Μάς, με ελιές, με λάϊν.
~ Θεός να φυλάει τα λιόδενδρα απ' το νερό του Αυγούστου.
~ Τ' Αυγούστου το νερό αρρώστια στον ελαιοκαρπό.
~ Άμα κάμης την ελιάν εφτά φορές άλετρα, που τον Οχτώβρην ως τα Μαρτάπριλλα, που το λάϊν πον να βκάλης εν να πελλάνης.
~ Νοέμβρη οργώματα κι ελιές, δεν απολείπουν οι δουλειές.
~ Φάε κουμπάρε ελιές, καλό είν' και το χαβιάρι.
~ Αδ δεμ ποτίσης πριν να κόψη, πότισε άμα κόψη.
~ Τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι, έξι το λαδόξιδο.
~ Φτηνός στο λαδί, ακριβός στο ξύδι.
~ Οι κουβέντες του εν έχουν με ξυν με λάϊν.
~ Μου 'βγαλε το λάδι.
~ Κρασί παλιό και λάδιο νιο.
~ Βάλε λάδι κι έλα βράδυ.
~ Λάδι βρέχει, κάστανα χιονίζει.
~ Κάθε σταλαματιά νερό τ' Απρίλη είναι ένα βαρέλι λάδι.
~ Να σε κάψω Γιάννη, να σ' αλείψω λάδι.

Καστανιά
~ Αυτός δεν χαρίζει κάστανα.
~ Ποιος θα βγάλει τα κάστανα από την φωτιά.
~ Δεν τρέχει κάστανο.
~ Λάδι βρέχει, κάστανα χιονίζει.

Λεμονιά
~ Σαράντα λεμονιές στον άμμον φυτεμένες, τζαι το νερόν στηρ ρίζαν τους, μα πάντα μαραμμένες.

Μηλιά
~ Το μήλο κάτω που την μηλιά εν να ππέσει.
~ Άιρα και κάιρα και κόκκινη μηλιά.
~ Ένα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα.
~ Πέσε μήλο να σε φάω.
~ Μέτρα μηλιά τα μήλα σου.
~ Πλεύουν τα μήλα στο νερό πλεύουν κι οι καβαλίνες.

Ξύλο
~ Κάνεις τον χωριάτη φίλο; Κράτα και κομμάτι ξύλο.
~ Επί ξύλου κρεμμάμενος.
~ Ξύλον αγκύλον ουδέποτ' ορθόν.
~ Τον Μάρτη ξύλα φύλαε μεν κάψεις τα παλούτζια.
~ Το στραβό το ξύλο η φωτιά το σιάζει.
~ Άρκον σαν ξύλα έστειλαν και γρίζεψεν το δάσος.

Πεύκος
~ Αλοί τον πεύκον, τζι' αν ραή.

Πλάτανος
~ Χαιρέτα μας τον πλάτανο.
~ Καλά είν' τα πλατανόφυλλα με το ροΐ το λάδι.

Πορτοκαλιά
~ Έχει κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια.
~ Ρόϊν του σσιου τζαι πορτοκάλλιν του νήλιου.

Ροδιά
~ Ρόϊν του σσιου τζαι πορτοκάλλιν του νήλιου.
~ Όπκοιος κοπρίζει τομ Μάν, κοπρίζει το δενδρόν, όπκοιος κοπρίζει τον Άουστον, κοπρίζει τογ καρπόν του.

Συκιά
~ Βάλε συτζιάν για λλόου σου τζ' ελιές για τα παιδκιά σου, τζαι τερατσιάν τζαι φοινιτζιάν, για τα δισέγγονά σου.
~ Είπεν η συτζιά στησ συκαμιάν: "Ξύπνα να πκιης νερόν". Εχάρηκα (ενόμισα) πως εν το νιν τ' αλέτρου τζαι περνά να σσίση την ρίζαμ μου.
~ Άλλοι τα 'φαγαν τα σύκα κι άλλοι τα πληρώνουνε.
~ Να λες τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη.
~ Γλυκάθηκε η γριά στα σύκα θα φάει και τα συκόφυλλα.
~ Πέσε σύκο να σε φάω.
~ Το καλό το σύκο το τρώει η κουρούνα.
~ Το σύκο κάτω από την συκιά θα πέσει.
~ Τ' Άϊ Προκόπη, πρόκοψε, για σύκα, για σταφύλιν.
~ Της Αγιάς Μαρίνας σύκον, τζαι τ' Άϊ 'Λια σταφύλιν, τζαι πορτίν στο γαλευτήριν.
~ Της Αγιάς Μαρίνας σύκον, τ' Άϊ 'Λια σταφύλιν, τζαι τ' Άϊ Παντελεήμονα γεμάτον το κοφίνι.
~ Αγιά Μαρίνα με τα σύκα και Άγιος 'Λιας με τα σταφύλια.

Τρέμιθος
~ Στην ανερκάν τα μόσφιλα, στην φτώχειαν τα τρεμίθκια.
~ Τρεμμίθιν πολλύν, σταφύλιν λλίον.

Χαρουπιά
~ Βάλε συτζιάν για λλόου σου τζ' ελιές για τα παιδκιά σου, τζαι τερατσιάν τζαι φοινιτζιάν, για τα δισέγγονά σου.
~ Έχω τζαι μιτσίν στησ σούσαν, είμαι τζαι κατάβαρη.
~ Έχω τζαι παιδκιά στο χέριν, έχω τζαι στην τζοιλιάν.
~ Δώσ' μου στηρ ρίζαν, να σου δώσω στο κλωνίν.